Aanbevelingen

Ik wil niet intrekken! Poci's verhaal


Soms wil het kind soms niet bewegen. In ons trouwverhaal helpen Poci's helpers.


Tocci is allemaal grote jongens. Ze beweegt alleen en kan zelfs de knoppen op haar kleding dichtknopen als ze dat wil. Maar hij wilde vandaag niet. Ze had geen zin om een ​​infuus op te zetten, alleen of met de hulp van mama. Hij haalde zijn schouders op, keek boos en zei steeds: "Ik wil niet opstaan!"
Echt, haar moeder was heel, heel verdrietig over haar.
Poci's kleren lagen tegenover het bed. De rode trein in de trein was de favoriet van de kleine jongen. Mama heeft het vandaag gehaald. Hij wilde zijn zoontje behagen. Mijn favoriete pose, de donkere broek, de slanke sokken, de hoodies waren allemaal bedroefd op het bed.
- Kom snel! Ze hebben je geholpen in je kleren te komen, zei mama.
- Ik wil niet binnenkomen! Stamelde Poci.
- Het is koud. Megfбzol! - Hel, mam.
- Ik heb het niet koud! zei de kastanje-babyjongen.
"Niemand kleedt zich aan omdat het niet past," zei mam, maar het kon Pocit niet schelen.
Moeder werd nu heel boos, maar het was ook niet goed. De schoonheid is prima, de schuldgevoelens, de gorging.
- Ja! Wees gewoon naakt. Maar zonder kleren gaat niemand met je spelen, zei mama.
Slechts enkele minuten verstreken, ze belden. Mama deed de deur open. Rita en haar moeder stonden voor de deur.
- Hallo! We gaan naar de speeltuin. Gaan we weg? - vroegen de broers.
"Uh, we zouden heel graag willen gaan, alleen ..." Mam antwoordde: "Poci wil vandaag niet intrekken."
"Er is niemand naakt op straat," verzekerde Rita hem.
Poci's hoorn rende zijn kamer in. Hij wierp een blik op het bed. Haar gewaden waren netjes over het bed gevouwen. Nini! Naast de kleding was een kleine gekleurde pet van een man.
- Emmer! Ik ben er! zei een dunne stem. Poci cirkelde. Een poot zat op de rand van de matras.
- Wat ben je nu aan het doen? vroeg de man aan het goudgrijze kleine jongetje.
- Ik kan niet naar de speeltuin! - Poci springt.
- Waarom niet? de eigenaar van de pet van de man gromde.
"Nou ... omdat ... mam laat me niet," klaagde de kleine jongen, zijn tong tong.
- Waarom niet? Vroeg de man.
Puci's kind kan niet naar de speeltuin, fluisterde Poci.
- Sta dan snel op! Dus je zult je moeder zeker toestaan ​​- de troost van de man. "Ik kan niet alleen opstaan," snoof de kleine jongen. - Natuurlijk niet! Je kunt intrekken als je echt wilt, 'zei het kleine meisje en voegde er met vertrouwen aan toe:' Ze hebben je geholpen!
Poci reps reptiel kleedde zich aan. En mijn man deelde mijn kleren uit.
- Ik ben er! De kastanjejongen rende naar de voordeur.
- Ga! Felцltцztйl?! Dan kunnen we naar de speeltuin gaan! Zei moeder graag terwijl ze haar baby in haar schoenen hielp stappen. En Poci vond het niet erg. Vanaf de bovenkant van de schoenenkast zei iemand met een dunne stem: "Kan ik ook met u meegaan?"
- Nou, als je snel je pet op doet, ja! zei de kleine jongen Ki.
Poci pakte vrolijk zijn schoenen op de speelplaats. En uit zijn zak gluurde een pet van een piepkleine man naar buiten, en soms hoorde hij een giechelen.