Anders

Ben je thuis of in het ziekenhuis geboren?


Onze twee lezers beschrijven waarom ze besloten om naar het ziekenhuis of thuisbevalling te gaan.

Edit (28 jaar oud, in verwachting van haar tweede baby): Wil thuis bevallen!
Katalin (Ze zal haar tweede kleinkind na 35 jaar, 16 jaar oud krijgen).
Edit (28 jaar oud, in verwachting van haar tweede baby): Wil thuis bevallen!
Sindsdien speel ik met mijn eerste kind met het idee van thuisbevalling, omdat in mijn wereld, maar vooral, de amandelen sindsdien het ziekenhuis hebben gedecimeerd, de scherpe impact van metalen instrumenten, de geur van desinfectie, de service, het onpersoonlijke. Maar hij was ontmoedigd door het feit dat ik geen idee had wat ik verwachtte. Hoe ga ik om met pijn? Wat als ik het kind niet alleen wil duwen? Wat als we dringende hulp nodig hebben? Mijn eerste geboorte beantwoordde mijn vragen. Het was niet mijn pijn, ik had mijn zoon gemakkelijk eruit kunnen duwen, hoewel het veel gemakkelijker zou zijn geweest als ik moest gaan liggen met mijn voeten omhoog, liggend. Maar zelfs buiten mijn liefdesverdriet, stoorde het me dat de dokter me bleef vertellen wat ik moest doen, op mijn buik drukte en op mijn kussen duwde. Dit waren onaangename en pijnlijke aandoeningen. Nu weet ik dat ik in staat ben om te bevallen en ik heb dit ziekenhuis niet nodig, ik kan thuis zijn waar allemaal bekenden hoe ik het leuk vind. Thuis vertrouw ik erop dat zij of ik zeker zullen voelen wanneer we naar een restaurant moeten gaan. Ze zullen niet opschieten, ze zullen geen pijn doen, en ze zullen wachten tot mijn kind van nature tot leven komt.

Waarom besloot je naar het ziekenhuis of naar huis te gaan?

Katalin (Ze zal haar tweede kleinkind na 35 jaar, 16 jaar oud krijgen).
Ik vind de techniek, de onderzoeken, de aanwezigheid van artsen en verpleegkundigen. Ik vertrouw op hun kennis, hun ervaring, omdat ze baby's over de hele wereld helpen en hun zaken begrijpen. De geboorte verliep nog steeds met een beetje angst, omdat mijn grootvader het erg moeilijk vond om hem te baren. Ik vroeg me lange tijd af, ik zag het einde niet. Nu denk ik dat ik goed ben in het vragen om epidurale pijnverlichting, en als er iets misgaat, zijn mijn ogen uitgesloten. Ik heb bewust gekozen voor een herenhuis waar in deze dingen geoefend, dus ik kan niet rekenen op onaangename verrassingen. Ik geniet van een paar dagen comfort en service in het ziekenhuis, dus ik zal het toch thuis moeten doen. Ik houd ook rekening met de interesses van mijn kind wanneer ik ze opvoed evenmin komt de gedachte aan thuisbevalling bij me op. Wat als u onmiddellijk hulp nodig hebt? Moet ik het activeren? Wanneer heb ik een spoedoperatie nodig? Ik maak me hier (zoveel) geen zorgen over, er is altijd een kinderarts, geen onverwachte situatie.